ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
ΑΡΘΡΟ 3ο
Σε αυτό το άρθρο θα κάνουμε στάση στα προεκλογικά σλόγκαν…
Ο κ. Γκιώνης κέρδισε τις εκλογές χρησιμοποιώντας σλόγκαν όπως: «Γυρίζουμε σελίδα», «Φτάνει πια», «Η πόρτα μου ανοικτή για όλους τους δημότες», κ.α.
Όταν κάποιος ζητά την ψήφο των δημοτών, άρα την έγκριση για να υλοποιήσει αυτά που υπόσχεται (είτε τα γράφει στα προεκλογικά του φυλλάδια, είτε τα υπόσχεται σε κλειστές… ή ανοικτές συγκεντρώσεις), τι θα πρέπει να κάνει;;;
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙ, ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΞΗ!!!!
Για να δούμε, λοιπόν, τι από αυτά έχει κάνει ο κ. Γκιώνης.
Και για να είμαι δίκαιη με τον κ. Γκιώνη, θα πρέπει να σας πω ότι:
Δεν εκλέχθηκε μόνος του. Από το συνδυασμό του εκλέχθηκαν και δεκατρείς δημοτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι έκαναν τον αγώνα τους και κατάφεραν να υπερισχύσουν των άλλων.
Όσοι, όμως, ήταν στο ψηφοδέλτιό του, είχαν ομόφωνα εγκρίνει ό,τι ο κ. Γκιώνης έλεγε, ό,τι υποσχόταν και ό,τι έγραφε στο προεκλογικό του φυλλάδιο.
Άρα, αν έχουν υλοποιηθεί οι υποσχέσεις, έχουν μερίδιο επιτυχίας.
Εάν, όμως, δεν έχουν υλοποιηθεί, έχουν κι αυτοί μεγάλο μερίδιο ευθύνης.
Μπορεί κάποιος να μην είναι ικανός ως δήμαρχος, ως νομάρχης, ακόμα και ως πρωθυπουργός. Όλοι αυτοί οι επικεφαλής, όμως, έχουν δίπλα τους μια ομάδα ανθρώπων με τους οποίους συνεργάζονται.
Είναι οι άνθρωποι που μαζί σχεδιάζουν και συναποφασίζουν για το μέλλον ενός τόπου, και είναι συνυπεύθυνοι για ό,τι έχει ή δεν έχει γίνει στην πόλη ή στο κράτος.
Αυτός είναι κανόνας, και από αυτόν τον κανόνα ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ!!!
Ο κ. Γκιώνης και οι δεκατρείς σύμβουλοί του κατάφεραν και μπήκαν στο Δήμο.
Πρώτο, λοιπόν, σύνθημα: «ΓΥΡΙΖΟΥΜΕ ΣΕΛΙΔΑ»…
Το «γυρίζουμε σελίδα» (εδώ έχει μεγάλη σημασία τι βιβλίο κρατάς) έχει δυο πιθανές κινήσεις: η μια είναι να τη γυρίσουμε προς τα εμπρός, και να ξεκινήσει μια νέα αρχή - που είναι ό,τι καλύτερο - και η άλλη είναι να μην καταλαβαίνεις τι γράφει το βιβλίο που κρατάς, και να γυρνάς τη σελίδα προς τα πίσω – ό,τι χειρότερο!
Και δω θέλω τη βοήθειά σας, καλοί μου συμπολίτες:
Σε λίγους μήνες έχουμε εκλογές. Άρα, συμπληρώνονται 4 χρόνια διοίκησης από την παρούσα δημοτική αρχή. Είδατε εσείς καμιά αλλαγή στην πόλη;;
Είδατε να αλλάζει η εικόνα της Ελ. Βενιζέλου;;
Έγινε κάποια μεγάλη αλλαγή στο πολύ σημαντικό θέμα του τουρισμού;;
Η εικόνα της πόλης μας, πού έχει αλλάξει;;
Το ότι μετακόμισε τα φώτα της παραλίας δυο μέτρα προς τη θάλασσα, αυτό είναι το «γυρίζουμε σελίδα»;;
Στην παραλία ποια άλλη αλλαγή έχει γίνει;;
Το βιβλίο που έδειχνε στον κόσμο ο κ. Γκιώνης και οι συνεργάτες του ήταν κενό.
Δεν είχε σελίδες.
Είχε όμως τίτλο: «Το μετέωρο όραμα ενός δήμαρχου»!
Το δεύτερο σλόγκαν ήταν: «ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ»…
Αυτό το λέμε - έτσι νομίζω - για καταστάσεις δυσάρεστες, για περιπτώσεις που «δεν πάει άλλο».
Ο κ. Γκιώνης, αυτό μάλλον το έλεγε για τον τότε δήμαρχο κ. Παύλου. Δεν μπορεί να το έλεγε για την κατάσταση της πόλης. Γιατί η πόλη μέχρι σήμερα είναι στην ίδια κατάσταση.
Έτσι ακριβώς, όπως την άφησε ο κ. Παύλου.
Επίσης, το «φτάνει πια» το λέμε όταν έχουμε φτάσει στα όριά μας, ίσως γιατί κάποιοι μας λένε ψέματα, ίσως γιατί κάποιοι νομίζουν ότι είμαστε πρόβατα, ίσως γιατί κάποιοι μας περνάνε για αφελείς.
Στις επικείμενες εκλογές, προτείνω «το φτάνει πια» να γυρίσει στη βάση του…
Το τρίτο σλόγκαν που θα σχολιάσουμε είναι το: «Η ΠΟΡΤΑ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ»…
Την πόρτα του, ο κ. Γκιώνης, την άνοιγε και την ανοίγει επιλεκτικά.
Εάν αυτός που του χτυπάει τη πόρτα δεν τον έχει ψηφίσει, του «γυρίζει το μάτι» (έχω ίδιαν άποψη).
Όταν, ο κ. Γκιώνης και οι άμεσοι συνεργάτες του, θα βγουν παγανιά για να ξαναζητήσουν την ψήφο από τους συμπολίτες τους, νομίζω ότι, εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς, θα βρουν πολλές πόρτες κλειστές.
Κάνω αναφορά και για τους στενούς συνεργάτες του, γιατί κάποιοι από αυτούς δεν λένε ούτε καλημέρα.
Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι οι στενοί συνεργάτες ενός πολιτικού προσώπου παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, ίσως το σημαντικότερο. Είναι αυτοί που, σε στιγμές αδυναμίας ενός πολιτικού, γίνονται η ασπίδα προστασίας του, είναι αυτοί που ή θα τον ανεβάσουν ψηλά, ή θα τον κατεβάσουν στα τάρταρα…
Είναι αυτοί που κρίνονται το ίδιο αυστηρά όπως ένας δήμαρχος.
Γιατί η δημοτική αρχή χρειάζεται συλλογική δουλειά. Δεν είναι δουλειά του ενός.
Τώρα, βέβαια, σε μια ήττα, τη «νύφη» την πληρώνει ο ένας. Οι άλλοι το παίζουν κριτές, αδικημένοι, αχάριστοι, και, πάνω απ’ όλα, αμέτοχοι.
Ενώ στη νίκη, όλοι είναι μες στην τρελή χαρά…
Η επόμενη στάση στο ταξίδι μας θα αφορά τους συνεργάτες του κ. Γκιώνη και το αν αυτοί έχουν ανταποκριθεί στον αυτοδιοικητικό τους ρόλο… Πάντα καλοπροαίρετα, με σεβασμό και αγάπη!
Το ταξίδι συνεχίζεται….
